واقعا !!!

در گذشت شاعر و منتقد بزرگ ایران " منوچهر آتشی " را به خانواده ی ادبی ایران تسلیت عرض می کنیم .

این فقط یک نامه ی ساده نیست دید شعری فروغ رو می شه توش دید . اگر اهل شعر فروغ هستی حالش رو ببر :

http://www.foroogh.de/namehamaghaleha/beahmadrezaahmadi.htm

 

یاد یاران یار را میمون کند

دوستان مثل این که ما رو حسابی یادتون رفته . به دلیل مشکلات این وبلاک یه مدت خالی موند . اما دیگه قرار نشد به ما سر نزنید و کار ما رو تموم شده حساب نکنید .

 اگه بچه های خوبی باشید براتون مقاله ی توپ می فرستم . مقاله ای که به عمرتون ندیده باشید .

خدا حافظ بچه های خوب

 

از حال تا همیشه

در پشت پنجره چشمی به راه مانده

اما در ها مثل همیشه بسته اند

و دل ها شکسته

بی آنکه بدانند انتظار چه را

تحمل می کنند

 

سلام

یه کم خیلی خیلی دیر شد . ببخشید . اما خوب بعد از این قول می دم جبران کنم . این وبلاگ رو خالی نمی زاریم چه من چه بقیه ی دوستان . راستی با یه مقاله از فروغ چطورید: نگرشی بر شعر

اگر اهل شعر دوره ی خودمون هستید قول می دم خیلی حال کنید

 از این جا بگرید :

                                                     http://www.foroogh.de/namehamaghaleha/negaresh.htm

 

با عرض سلام  شعری از امیر

یکی بود یکی نبود      جز خدا هیچی نبود

خونه بود کاشونه بود       اما دلا ویرونه بود

تودلا شادی نبود      چونکه ازادی نبود

هیکل بزرگترا        مثل دیوار شده بود

حرفا ونصیحتاشون      رومون اوار شده بود

دلمون از خستگی       گردنش تیر می کشید

کسلی رو پای ما      غل وزنجیر می کشید

دونفر نشسته بودن      یه گوشه گپ می زدن

مملی غصه نخور    این روزا میگذره میره

این دل نازک ماهم     سروسامونی میگیره

عوضش پیش همیم      خلوتمون خیلی قشنگه

ما فقط دو تا شدیم      یه جای کارمون می لنگه

بچه ها باید بیان       دور همو باید بگیریم

مثل دیواری بشیم        راه غمو باید بگیریم

اما هیچکی مارا ننشناخته هنوز

چش تو خلوت ما ننداخته هنوز

کی دیده که گاهی ما سر به سرمی زاریم

گاهی هم ادای آدمای شادو در میاریم

اما اخرش که چی        حیف بره جوونیامون

تو سرمون می زنن        در نمیاد بازم صدامون

حتی اب شوره دیگه      مجبوریم زوره دیگه

کاشکی تاریکی نبود       هیچکسی شاکی نبود

رو تن داغ بیابون        دلمون گر میگیره

همه دلخوشیامون     داره اینجا می میره

چی بگم این حرفا گفتن نداره      دل من طفلی داره کم میاره

گاهی من زار میزنم         سر به دیوار میزنم

تو تنم جار میزنم             دلمو دار میزنم

ذوقم افتاده یه گوشه         بی صدا جون می کنه

حتی تنهایی داره غر میزنه

پول خون غزلام پای کیه

این دل چرک و لکم جای کیه

مملی

واسه من غصه نخور

حال خودت بهتر از این نیس

اره بسه

     اره بسه

          میدونم خسته شدی

              دلت گرفته

  اما ارزوی خوبت

                   هنوز یادم نرفته

اما توضیحی در مورد شعر امیر:والله ما چند وقت پیش ازطرف انجمنمون(انجمن علمی ...فارسی) یه مسابقه طبع ازمایی گذاشتیم تو دانشگاه و یه بیت از شعر شاعرای معروف را دادیم تا شرکت کننده ها این شعروادامه بدن و امیر در ادامه شعر شاملو اینو نوشت من و برنده هم شد من اولش گفتم بابا این چه شعریه اما بعد که قضیه را گفت فهمیدم چه شعر توپیه .نظر شما چیه ؟

  

                                                    بي تومهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم        همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو ليريز شداز جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

درنهان خانه قلبم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

 آسمان صاف وشب آرام

بخت خندان وزمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب 

شاخه ها دست براورده به مهتاب

شب وصحرا وگل وسنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم ودر آن خلوت دل خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه مست تماشاي نگاهت

يادم آمد تو به من گفتي "از اين عشق حذر كن

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آيينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت يه نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با دگران است

تا فراموش كني چند از اين شهر سفر كن"

باتو گفتم"حذر از عشق ندانم,سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم"

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر ,لب بام تونشستم

تو به من سنگ زدي,من نه رميدم,نه گسستم

باز گفتم كه تو صيادي ومن آهوي دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم وگشتم

حذر از عشق ندانم ,سفر از پيش تو هرگز نتوانم,نتوانم

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ حق,ناله ي تلخي زد وبگريخت

اشك در چشم تولرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم آمدكه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ,نرميدم

رفت بر ظلمت غم آن شب وشبهاي دگر هم

نه گرفتي دگر ازعاشق آزرده خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

 

بی تومن زنده نمانم

بی تو توفان زده دشت جنونم

صید افتاده به خونم

تو چه سان میگذری غافل از اندوه درونم

 

بی من از کوچه گذر کردی ورفتی

بی من ازشهر سفر کردی ورفتی

قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تولغزید نگاهم

تو نديدی؟

نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی

چون در خانه ببستم

گوئيا زلزله آمد

گوئيا خانه فروریخت سر من

 

بی تو من در همه شهر غريبم

بی تو کس نشنود ازاین دل بشکسته صدايی

بر نخیزد دگر ازمرغک پربسته نوائی

تو همه بود ونبودی

تو همه شعر وسرودی

چه گريزی ز بر من؟

که زکويت نگريزم

گر بمیرم زغم دل

با تو هرگز نستیزم

من ويک لحظه جدايی؟ نتوانم نتوانم

 

شعر از فریدون مشیری

پاسخ از هما میرافشار

سلام دوستان با عرض خسته نباشید

بابا ما این شعر ها را از این و اون به زور می گیریم که شما نقدش کنید البته منظورم شعر اولی است می دانم که شعر بسیار بسیار ضعیفی است اما نقد و بررسی  می تواند هم به ما و هم به دوستمان کمک کند

منتظر شما هستیم